ندیدی منزل ای غافل در اینجا

بجز این نقش آب و گل ندیده

تو اندر منزلی و راه کرده

بمانده عاجز و بس غصه خورده

که این دم مانده بیچاره تنها

بهر شرحی که میگویم ندانی

همی ترسم چنین غافل بمانی