چراکین جان خود مغرور ماندی

که پیدائی تو سریست پنهان

بهر معنی که اندیشی در این راز

نخواهی یافت جز سررشته باز

چو عکس از شمس بیشک دورماندی

اگرچه عکس و خورشید است با هم

کجا باشد حقیقت جان چو عالم