سرانجامت چنین خواهد بدن کار

که خواهی رفت سوی آشیان باز

چو بیرون آمدی بی حیله ازدام

خوشی در مرغزار خلد بخرام

کنون بشکن قفس اینجا بیکبار

چو اندر سدره طوبی نشستی

زبند صورت دنیا برستی