که داند وصفت ای جانها بتو شاد

درون جان ودل کلی نشستی

که داند وصف کرد اینجای در خود

که یکسانست اینجا نیک با بد

که از تو شد جهان جانم آزاد

که داند تا چه چیزی وز کجائی

همی دانم که در عین لقائی