بیک ره ماندهام اینجای بر در

میان پردهشان بیرون فکندی

ترا باشد مسلم آنچه خواهی

بکن بر بندگان خود تو شاهی

اسیر و عاجز و مسکین و غمخور

نمود عشق خود اینجا تو بنمای

گره ازکار جمله هم تو بگشای