یکی ترگ رومی به سر برنهاد

دل سنگ خارا همی بردرید

کسی روی خورشید تابان ندید

به قلب سپاه اندرون نوش زاد

سپاهی بد از جاثلقیان روم

که پیدا نبد از پی نعل بوم

تو گفتی مگر خاک جوشان شدست