زره دار گردی بیامد دلیر

که پیدا نبد از پی نعل بوم

تو گفتی مگر خاک جوشان شدست

هوا بر سر او خروشان شدست

کجا نام اوبود پیروز شیر

خروشید کای نامور نوش زاد

سرت را که پیچید چونین ز داد