دریغ آن سرو تاج و نام و نژاد

برین یال و کتف و برین دست و گرز

نبینم خرد هیچ نزدیک تو

چنین خیره شد جان تاریک تو

که اکنون همی داد خواهی به باد

تو با شاه کسری بسنده نه ای

وگر پیل و شیر دمنده نه ای