مکن تیره این آب گیتی فروز

نگارنده چین نگاری ندید

زمانه چو تو شهریاری ندید

جوانی دل شاه کسری مسوز

پیاده شو از باره زنهار خواه

به خاک افگن این گرز و رومی کلاه

اگر دور از ایدر یکی باد سرد