که داری در میان جان تو مینو

تو ای عطار دیدی روی احمد

از آن گشتی تو منصور و موید

دم کل زن در اینجاگاه از او

دم کل زن حقیقت باز دیدی

ز احمد تو بکام دل رسیدی

ز یکی مگذر اینجا ویکی باش