تن از تیر خسته رخ از درد زرد

بگرد اندرون خسته شد نوش زاد

بسی کرد از پند پیروز یاد

بیامد به قلب سپه پر ز درد

چنین گفت پیش دلیران روم

که جنگ پدر زار و خوارست و شوم

بنالید و گریان سقف را بخواند