که تا گردی ز ذات من مصفا

فنا شو تا شوی کون ومکان تو

ببر از جملگی گوی از میان تو

فنا شو در عیان رویم اینجا

فنا شو همچو شمعی پا و تا سر

که تا بیرون شوی کلی ز آذر

فنا شو در نهاد ما یقین تو