هوای باغ داری و زر و سیم

ندیدی هیچ از این معنی رخ یار

کجا واصل شوی از سر معنی

که ماندستی تو سرگردان دنیی

بماندی لاجرم در ترس و در بیم

بدر کن از سرت سودای این جاه

وگرنه بازمانی تو در این چاه