همی گوید ترا راز نهانی

از این بند بلای صورت خود

بسی بر سرگذشتت نیک و هم بد

رخت بنموده است اینجا عیانی

گمانی میبری اندر یقین تو

بدانی تو اگر باشی امین تو

گمان یکبارگی بردار از پیش