ز گنج ذات خود دیدی یقین باز

بس آنگه فارغت از نیک و بد باش

ز گنج ذات اعیان یاب و توحید

بگو تا چند گردی گرد تقلید

عیان شد اندر اینجا اولین باز

چو آدم دم تو میآری ز تقلید

از آن دوری تو از انوار توحید