دهد در دست او مرجام شهوار

ز عزت پایگاهش برفزاید

بجز شاهش به خاطر درنیاید

گمانش این بود در آخر کار

اگر طاقت بود آنرا کند نوش

بجز شه جمله را آرد فراموش

خیال بد چو در پیشش نگنجد