بری ره سوی جانان ناگهانی

در اینجاگه نمودند وشدند دوست

بیابد مغز آنگاهی یقین پوست

دم تقوی بباطن گر توانی

حقیقت تقوی باطن همی جوی

که ناگاهی بری از وصل او گوی

تو باطن پاک دار و کمترک خور