بیک ره دل ز جان خویش بردار

از آن کین جاتو گفتی پیش هر کس

نمود دوست آخر چند از این بس

بگوی و خوف جان از پیش بردار

به یک ره دل ببر از عالم دون

که تا آخر نماید دور گردون

نخواهد مانددور آفرینش