شدی یکبارگی درخوف مجروح

ز بهر نفس سگ غمخوار اینجا

ترا این نفس جسمانی مردار

بیک ره برده از ره ناپدیدار

شدستی بی نمود قوت روح

کجا راهی بری آنجا بحضرت

که ماندستی چنین در فکر نخوت