بگشتم چو اندر گلستان تذرو

بدو گفت کای شاه نوشین روان

تویی خفته بیدار و دولت جوان

برفتم ز درگاه شاها به مرو

ز فرهنگیان کودکی یافتم

بیاوردم و تیز بشتافتم

بگفت آن سخن کزلب او شنید