ره شرعش سپار و باز او بین

که این دین و شرف مر کس ندارد

تو داری راه اینجا دین تو داری

تو در هر دوجهان مر شهریاری

تو همچون او همه چیزی نکو بین

که او از نیکوئی اینجا یقین است

که جان اولین و آخرین است