مشو تو بعد از این غمخوار دنیا

قدم چون مینهی در حد پرگار

تو سر بیرون اینجاگاه پندار

برون کن از سرت پندار دنیا

بیک ره محو کن دنیا حقیقت

که دنیا سر بسر دانم طبیعت

همه دنیا ز بودت محو گردان