گر ای دون که فرمان دهی بنده را

چنین گفت کای داور داد و راست

زمین بنده تاج وتخت تو باد

فلک روشن از روی و بخت تو باد

که بگشاید از بند گوینده را

بگویم و گر چند بی مایه ام

بدانش در از کمترین پایه ام