ز تاری وکژی بباید گریست

هنرجوی و تیمار بیشی مخور

که گیتی سپنجست و ما بر گذر

همه روشنیهای تو راستیست

دل هرکسی بنده آرزوست

وزو هر یکی را دگرگونه خوست

سر راستی دانش ایزدست