قدم نه تا شوی دیدار خورشید

نمود پرده صورت برانداز

بیک ره درد درد عشق خور تو

چو هستی ذره اندر سوی خور تو

فنا شو تا بقا یابی تو جاوید

اگر خورشید گردی یار یابی

تو بر ذرات چون خورشید تابی