جمال یار بر تو تافته یار

ز بیم یار داری عین امید

حقیقت در گمان و در یقینی

چه غم چون با خیالش همنشینی

بسر گردان شده مانند پرگار

درون هفت پرده می ندانی

توئی پروردگار نفس و جانی