تماشاگاه یار اندر تماشا

چو اونشناختی چیزی ندیدی

تماشاگاه دلدارست جانت

شده پیدا ولی راز نهانت

چرا تو مانده مسکین و شیدا

تو آگاهی نداری ای دل مست

که یارت در برون و در درونست