پراگنده گشتند زان انجمن

دل و مغزش از دانش آباد نیست

شنیدند گفتار مرد جوان

فروبست فرتوت را زو زبان

پر از آفرین روز و شبشان دهن

دگر هفته روشن دل شهریار

همی بود داننده را خواستار