چنان در قید صورت شد گرفتار

چه باشد گر سوی من رحمت آری

ندارم عقل و هوشم شد بیکبار

حجاب من منم از پیش بردار

که اینجا باز ماند از دیدن یار

از آن دم میزنی بر جمله ذرات

که دام داری عیان از نفخه ذات