حقیقت یار سوی خویش خوانده

چنان میخواستم ای دل که اینجام

بنوشی تا چه بینی در سرانجام

سرانجام تو در کژ است مانده

تو چون بد زهره خوردی شرابی

توئی که مانده در عین سرابی

بسی خوردند از این جام سرانجام