نرفتی یک زمان در کوی یارت

همی گوید درونت دمبدم راز

تو ماندستی عجب در جسم و جان باز

نکردی گوش یک دم سوی یارت

تو هم گوئی و هم یاری ندانی

وگر دانی در آن حیران بمانی

عجب رازیست این سر با که گویم