زمین از سیر او شد جمله ذرات

که او را نیست اینجا تابش خود

چنان در حالت اول فتاد است

که کشته در خرابات اوفتادست

نهاده روی خود در فیض آن ذات

شد است از عشق خود او ریزه ریزه

چو دریا نیز در شور و ستیزه