دم رحمان که میگویند بنگر

از آن دمدمه در عالم انداخت

دم رحمان که میگویند اینست

که برتر ز آن سماها و زمین است

درون جان و دل آنگاه ره بر

دمی داری تو ازدیدار بیچون

که پیشت هست موئی هفت گردون