که دمدم میزند بر ماه و ماهی

دم عیسی تو داری و ندانی

که جانانی و کی دردم تو جانی

دم عیسی نظر کن صبحگاهی

از آن دم روشنست این کل آفاق

که آندم اوفتاده بر همه طاق

از آن دم بازدان مربود خود را