که از وی نبیند کسی جز گزند

به هفتم که بستیهد اندر دروغ

به بی شرمی اندر بجوید فروغ

چنان دان توای شهریار بلند

چو بر انجمن مرد خامش بود

ازان خامشی دل به رامش بود

سپردن به دانای داننده گوش