چو منصورت فتادستم بغوغا

که میخواهم که بیرون آیم از پوست

چو منصورت چنانم زار مانده

دو دستم زیر پای دارمانده

که افتادستم اندر عشق و سودا

چو منصورت چنانم سوخته من

که اندر خویش نار افروخته من