جمال دوست اندر جمله جویان

دگر مانند ذره سوی افلاک

نهادم روی از خورشید بر خاک

شدم چون ذره اینجا پایکوبان

رسیدم سوی خورشید منور

بدیدم بود خورشیدم سراسر

چو خورشیدی شدم در عین آن ذات