تن آسانی و کاهلی دور کن

برو دوست همواره چون تیر و پر

ز شادی که فرجام او غم بود

خردمند را ارز وی کم بود

بکوش وز رنج تنت سور کن

که ایدر تو را سود بی رنج نیست

چنان هم که بی پاسبان گنج نیست