که جان با جان جان دیدست و پیوست

تو جان خود چنان آسان گرفتی

از آن مانده کنون اندر شگفتی

تو جان خود مده آسانت ازدست

چو جان ره برده است و راه دیدست

در این منزل وصال شاه دیدست

ز جان بگذر که جان از تو گذشتست