مه و خورشید بیشک ناظر تو

زهی بگذشته از افلاک و انجم

همه چون قطره و تو بحر قلزم

زهی کرده غلام و چاکر تو

توئی اصل ای نمود سر اسرار

زمانی برقع از دلدار بردار

توئی میر و توئی خسرو تو سلطان