نداند راه سوی تو دل و جان

رسید از دید تو در دیدن دید

وصالت گر بیابد ره ندیده

که او باشد دل آگه ندیده

بماند تا ابد در عین زندان

وصالت یافت مر این جان عطار

از آن شد او ز بحر تو گهربار