تو بودی مر ورا پیدا و پنهان

ز تو آدم شرف دارد ز بودش

که بد نوری ز ذاتت در وجودش

بتو آدم حقیقت یافت جانان

بتو آدم نمود انبیا شد

که صافی گشت و بر صدق و صفا شد

بتو نوح از دوعالم شد نهانی