بهر حرفی است مر شرح وبیانها

معطر کرده آفاق از بوی

سلاسل بسته عشاق از موی

بموئی بسته بر پای جانها

هر آنکو جز رضای جانت جوید

بجز مر دفتر و دیوانت جوید

بماند تا ابد بسته در این پای