بمن کن راه و منزل بین و خوش باش

در او گاهی نشیب و گه فرازست

بمن کن راه و منزل بین تو در من

بآخر آن بت صورت تو بشکن

حقیقت تن در دل بین و خوش باش

تو پنداری مگر کین عشقبازیست

بیانی دیگرست این سر نه بازیست