خطابت میکند هر لحظه زینسان

در این دم چون توئی مر عین آدم

تو بیرونی از آن در ره فتادم

ز بالا در سوی این چه فتادم

تو هستی هر نفس در خود هراسان

نمیدانی جوابی دادن او را

که باشد در خور جانان نکورا