دمی تاجت نهد بر سر ز شاهی

گهی در آب و گه آتش همی باش

دمی بر کسوت آدم برآید

گهی حوا ز آدم مینماید

دمیت از مه در اندازد بمائی

دمی در خاکت اندازد بخواری

نباشد زهره تا سر را بخاری