چو مردان خویشتن او فرد یابد

دمی عزت دمی نخوت نماید

دمی بعد و دمی قربت نماید

بجز آنکو در این ره درد یابد

غم جانان خورد در خون نشیند

بجز او در همه غیری نبیند

بلای قرب جانان همچو آدم