بصورت مبتلا تا چند باشی

ابا جانت در اینجا راز جو تو

در آن سر جز پشیمانی و حسرت

بمانی در تف نار ندامت

در این عین بلا تا چند باشی

ترا چون نیست دردی کی شود دوست

ترا چون نیست مغزی باش در پوست