بصورت مبتلائی چون عزازیل

در این عین بلا تا چند باشی

ترا چون نیست دردی کی شود دوست

ترا چون نیست مغزی باش در پوست

از آنی رخ سینه ماننده فیل

دمادم مینماید راز جانت

حقیقت میکند آگاه جانت