ولیکن چون تو بشناسی نمودش

وز او بگشای کلی مشکل خویش

تو رهبرداری اندر جان حقیقت

که او بیند یقین عین طبیعت

که آخر باز دانی بود بودش

مر او را آدم اینجا رهنمون شد

که آدم زو یقین عین سکون شد